กระเจียวสุเทพ

กระเจียวสุเทพ ดอกไม้สีหวาน หนึ่งเดียวแห่งเมืองเหนือ!

ชื่อวิทยาศาสตร์ : 𝘾𝙪𝙧𝙘𝙪𝙢𝙖 𝙚𝙘𝙤𝙢𝙖𝙩𝙖 Craib

วงศ์ : ZINGIBERACEAE

ถิ่นกำเนิด : ประเทศไทย

สถานภาพการอนุรักษ์ : มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ (VU - Vulnerable species)

ลำต้น | หัวรูปไข่ค่อนข้างกลม ขนาด 3-5 x 3-4 ซม. เหง้าสั้นมาก ภายในสีน้ำตาลอ่อน ส่วนเหนือดินสูง 30-50 ซม.

ใบ | รูปไข่แกมรูปหอก สีเขียวทั้งใบหรือมีแถบสีแดงตามแนวยาวของเส้นกลางใบ ฐานใบรูปลิ่ม ปลายใบเรียวแหลม ขนาด 15-45 x 5-12 ซม.

ดอก | ช่อดอกเกิดกลางกลุ่มใบหรือเกิดจากเหง้า ก้านช่อยาว 3-15 ซม. ช่อดอกยาว 5-10 ซม. ใบประดับรูปใบหอก ปลายแหลม สีเขียว ขาว หรือม่วงปนเขียว กลีบดอก สเตมิโนด และกลีบปากมีสีม่วงอ่อนถึงม่วงเข้มอมแดง แผ่นกลีบปากมีแถบสีเหลืองสดทาบตามแนวเส้นกลางแผ่น อับเรณูมีเดือยรูปกรวยปลายแหลม ชี้ลงและเฉียงออกด้านข้าง ยาว 4-5 มม. รังไข่ยาวประมาณ 4 มม. ผิวมีขน

การกระจายพันธุ์ | เป็นพืชถิ่นเดียวทางภาคเหนือของประเทศไทย

พบครั้งแรกในโลกเมื่อปี ค.ศ.1910 ที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ (Dr. Arthur Kerr) นายแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวไอริช บิดาแห่งวงการพฤกษศาสตร์ไทย ขึ้นในป่าผลัดใบและป่าดิบแล้งที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 400 – 1,300 ม. มีช่วงดอกตั้งแต่เดือน เมษายน - กรกฎาคม

ขอบคุณภาพ/ข้อมูล สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์